مودی
اینطوریم که یه لحظه حس میکنم باز دارم به زندگی برمیگردم، میخندم، لذت میبرم از خوردن میوه های بهاری، گوش دادن به آهنگ های مورد علاقه ام، دیدن سریالای مورد علاقه ام، سر به سر اعضای خانواده گذاشتن، تماشای ماه و ستاره ها تو آسمون شب، حرف زدن با آدما. و یه لحظه هایی با پلی کردن آهنگای دپ، غرق افکارم میشم و باز همچی سیاه و سفید میشه...کمال همشینی با اون در من اثر کرد، آخرشم منم مثل خودش مودی کرد(:
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم اردیبهشت ۱۴۰۴ ساعت 22:59 توسط بی نظیرِ بی حواس
|