یادتونه گفته بودم جلوی دانشگاه، دو نفر بهم پیشنهاد آشنایی داده بودن!؟ پیشنهاد یکیشونو قبول کردم، حدود ۲ ماه باهاش ارتباط داشتم، یه ارتباط نصف و نیمه. چون چندان از طریق گوشی ارتباط نداشتیم، حضوری هم فقط ۲ بار رفتم دیدمش. چهرش مثل من بیبی فیس بود، موقعیت اجتماعی خوبی داشت، شوخ طبع، اجتماعی و برونگرا بود. همینا باعث شد جذبش بشم و ازش خوشم بیاد. به نظرم پسر پرتلاشی بود که ۳تا شغل داشت. اما کم کم با ویژگی های بدش آشنا شدم. حس میکردم رابطمون خیلی سمیه، بارها خواستم ازش جدا بشم ولی هر دفعه با حرفاش سعی میکرد نگهم داره. تو اون ۲ ماه از بس کات کردیم که حسابش از دستم در رفته، تا اینکه یه روز بلاخره برای همیشه جدا شدیم. تو این مدت خیلی اذیت شدم. این همه مدت رابطه نداشتم، بعدم رفتم با همچین کیسی وارد رابطه شدم، هر چند تجربه ای شد برام...گاهی واقعا آرامشی که تو تنهایی هست خیلی بهتر از روابط پر تنش این چنینی هست..‌.