باید یه فیلم مصاحبه ای رو می دیدیم و بعد تو کلاس راجبش حرف بزنیم و به خودمون نمره بدیم....من به خودم ۲۰ دادم...استاد گفت کسایی که نمره بالایی به خودشون دادن بیان صحبت کنن...چند تا از بچه ها حرف زدن...بعد پیام دادن به استاد گفتن بگید خانمx (من) هم حرف بزنه...

خب من تو چت توضیحات کامل داده بودم که دیگه میکروفون وصل نکنم/=

استادم گفت اره خانمx بیا

گفتم اگه میشه من حرف نزنم(= گفت نه بیا /=

(حالا این فیلم مصاحبه ای که دیده بودیم، اینطوری بود که روانشناسه هی به مراجع گیر می داد..می گفت چرا پاتو تکون میدی ؟چرا دستتو تکون میدی؟مراجع گفت می ترسم...روانشناسه گفت میگی می ترسم، پس چرا داری می خندی؟ آدمی که ترسیده مگه می خنده؟ )

هیچی دیگه میکروفونو وصل کردم ...استاد خیلی سریع فهمید گفت:استرس داری الان درسته؟ خندیدم گفتم اره

گفت اگه استرس داری چرا داری می خندی؟

قشنگ نقش همون روانشناس تو فیلمو داشت بازی می کرد

گفتم شاید منم مثل اون مراجع دارم با خنده استرسمو پنهان می کنم

گفت: نباید پنهان کنی..باید بگی الان چه حسی داری....مثل یه سخنران حرفه ای ، که میاد و به بقیه میگه من الان کمی مضطربم...همین گفتن باعث میشه اون حس بدت کاهش پیدا کنه

بعد من سوالمو پرسیدم

و در اخر گفت الان از اون حرفم ناراحت شدی؟ اینکه گفتم اگه استرس داری چرا می خندی؟ 

گفتم؛ نه ناراحت نشدم، بیشتر این نکته بینی تون برام جالب بود...

 

در کل حس یه مومی رو داشتم که تو دستشه

روانشناسا بهتر از خودت تو رو میشناسن..‌.

خیلی برام جالب بود ..من فقط گفتم: سلام، روزتون بخیر

ولی از رو صدام تشخیص داد که استرس دارم...

 

باید سعی کنم مِن بعد احساساتمو بیان کنم ...