روز نوشت💭

قبلا..هر وقت کسی اذیتم می کرد..پشت سرم حرف میزد..حقمو می خورد..تو دلم می گفتم:بزار قیامت بشه حالتو می گیرم..اخ خدا زودتر قیامتو بیار من حال ایناهارو بگیرم.هیچ کدومو نمی بخشم‌..و اینگونه بود ک وجودم پر میشد از خشم و کینه و نفرت...تا اینکه یه بار یه متنی رو خوندم..نوشته بود امام سجاد همه کسایی ک بهش بد کردن برای رضا و خشنودی خدا می بخشید..

وقتی اینو خوندم.گفتم خب چرا من اینکارو نکنم!؟از اون موقع همه رو بخشیدم...تو دعاهام همیشه اینو میگم :خدایا برای تمام کسایی ک به گردنم حق الناس دارن طلب استغفار و آمرزش و مغفرت می کنم و همه کسایی ک حق الناس من به گردنشونه برای رضایت و خشنودی تو می بخشم

از اون موقع به بعد حس خوبی دارم...اینکه از هیچکسی نفرت نداشته باشی .اینکه اشتباه کسی رو به دل نگیری..خیلی حس خوبی میده (:

توی کتاب گوسفند نباشید یه سری سوال بود...شاید برای خیلیاش جوابی نداشتم..اما یه سوال بود ک میگفت اخرین باری ک برای رضا و خشنودی خدا کاری انجام دادی کی بود؟خداروشکر برای این یکی جوابی داشتم(: