داشتم حرفای یه پسری رو گوش میدادم که بالای ۳۰تا رابطه داشت(: بر اساس مطالعاتی که داشت و تجربه های متعددش، پادکست ضبط میکنه. یکی از حرفاش که باهاش موافقم این بود که تو رابطه صبور باشید، تو پیشنهاد دادن و ادامه رابطه عجله نکنید. اگه من پیشنهاد اکس اولم رو قبول کردم و رابطه طولانی مدتی باهاش داشتم، یکی از علت هاش این بود که پسرصبوری بود. مثلا اوایل که تو وبلاگ آشنا شدیم، همون اول نیومد پیشنهاد بده، یه مدت با هم حرف زدیم و صمیمی شدیم تا پیشنهاد داد، بعدم با وجود اینکه قبول نکردم تا یه مدت مثل یه دوست معمولی یا هم وبلاگی می اومد و کامنت میداد‌، ولی اکس دوم عجول بود. سریع میخواست رابطه رو ببره جلو. در حالی که من ترجیحم این بود که به مرور زمان صمیمی بشیم‌. حتی به خودش هم گفتم که من سرعتم مثل لاک پشته ولی تو میخوای مثل میگ میگ بری جلو، من نمی تونم سرعتم رو باهات هماهنگ کنم. یا یه موضوع دیگه ای که باعث شد کات کنیم، این بود که من سر قرار نمیرفتم، البته بهش گفتم که بعد تعطیلات عید می تونم زود به زود ببینمت، ولی چون خیلی عجول بود، سر اینکه منتظر نموندم که بیاد و ببینمش سیمای مغزش اتصالی کرد(: هر چند اون صرفا یه بهونه بود..‌.